Korte beschrijving/Annotatie

Poëziebundel over rouw na het plotselinge overlijden van een partner na dertig jaar. De gedichten ontstaan vanaf de eerste nacht aan de keukentafel en volgen de periode daarna, waarin afwezigheid van gevoel en hevige emoties elkaar afwisselen. De tekst benadrukt dat rouw voor iedereen een eigen pad is en dat het helpend kan zijn daarin gezelschap te vinden. Schrijven in gedichten fungeert als manier om vorm te geven aan iets moeilijk te begrijpen en te verwoorden.

Tekst achterflap

Rouwen is oneindig veelzijdig, voor ieder een eigen pad. Maar soms is het gewoon heel fijn daar iemand tegen te komen die een stukje met je meeloopt. Deze bundel is voor iedereen die zo'n pad aflegt en voor hen die meelopen.

'Deze gedichtjes ontstonden vanaf de eerste nacht dat ik wezenloos aan de keukentafel voor me uit zat te staren. De eerste nacht nadat hij na 30 jaar ineens gestopt was met leven. De dagen, maanden en jaren daarna sleurden me heen en weer; van de totale afwezigheid van gevoel naar de heftigste emoties. En alles hoort erbij, zo leerde ik met de dag.'

Juul Henkens (32) verloor vier jaar geleden haar vriend Rutger, die toen 30 was. Haar gedichten bleken een natuurlijke manier om vorm te geven aan iets haast onbegrijpelijks. 'De gedichten kwamen gewoon, alsof ze voorbij vlogen als hulpmiddeltje om te verwoorden wat niet in woorden te vatten was.'

Beschrijving

Rouwen is oneindig veelzijdig, voor ieder een eigen pad. Maar soms is het gewoon heel fijn daar iemand tegen te komen die een stukje met je meeloopt. Deze bundel is voor iedereen die zo'n pad aflegt en voor hen die meelopen.

'Deze gedichtjes ontstonden vanaf de eerste nacht dat ik wezenloos aan de keukentafel voor me uit zat te staren. De eerste nacht nadat hij na 30 jaar ineens gestopt was met leven. De dagen, maanden en jaren daarna sleurden me heen en weer; van de totale afwezigheid van gevoel naar de heftigste emoties. En alles hoort erbij, zo leerde ik met de dag.'

Juul Henkens (32) verloor vier jaar geleden haar vriend Rutger, die toen 30 was. Haar gedichten bleken een natuurlijke manier om vorm te geven aan iets haast onbegrijpelijks. 'De gedichten kwamen gewoon, alsof ze voorbij vlogen als hulpmiddeltje om te verwoorden wat niet in woorden te vatten was.'

Details