Korte beschrijving/Annotatie

Poëziebundel over familiegeschiedenis, migratie en intergenerationele verbondenheid. Vanuit de komst van een gastarbeider naar België in de jaren 1960 en de publicatie van de bundel een halve eeuw later verkent de tekst tedere, breekbare beelden rond generatietranen, stilte, herinnering en verlangen naar vrijheid. De bundel verbindt persoonlijke en maatschappelijke sporen, met verwijzingen naar Antwerpen en een ziekenhuisomgeving.

Tekst achterflap

Ik heb iets om uit te dragen, vader.
Ik heb iets om je mee uit te dragen.
Ik schrijf ook jouw verhaal.

Midden jaren 1960 kwam Mohamed Belôrf als gastarbeider naar België. Een halve eeuw later publiceert dochter Amina haar eerste bundel. Tedere, breekbare poëzie over generatietranen, de paracommando’s in Antwerpen en een nummer zijn in een dossier op een bureau in een praktijk van een dokter in een ziekenhuis in een wijk in een straat. Maar ook over stilte als een deken, wuivende windmolens en de zucht naar vleugels.

Beschrijving

Ik heb iets om uit te dragen, vader.
Ik heb iets om je mee uit te dragen.
Ik schrijf ook jouw verhaal.

Midden jaren 1960 kwam Mohamed Belôrf als gastarbeider naar België. Een halve eeuw later publiceert dochter Amina haar eerste bundel. Tedere, breekbare poëzie over generatietranen, de paracommando’s in Antwerpen en een nummer zijn in een dossier op een bureau in een praktijk van een dokter in een ziekenhuis in een wijk in een straat. Maar ook over stilte als een deken, wuivende windmolens en de zucht naar vleugels.

Details