Korte beschrijving/Annotatie

Poëzie waarin het vertrouwde geleidelijk uit zicht raakt door tijd en een tastbaar veranderende omgeving. Het eigen huis, de kwetsbare natuur en de aanwezigheid van anderen worden aangetast, terwijl momenten van nabijheid en verbondenheid betekenis geven aan het alledaagse. De bundel onderzoekt wat overeind blijft wanneer zekerheden vervagen en richt zich op de drang om te bewaren wat en wie dierbaar is tegenover verdwijnen en verlies.

Tekst achterflap

In Toen ik dacht dat het al voorbij was verkent Marc Tritsmans hoe het vertrouwde zich langzaam aan het zicht onttrekt. Het eigen huis, de wankele natuur, de aanwezigheid van anderen: niets blijft onaangeroerd door de tijd en door een wereld die tastbaar verandert. Toch zijn er momenten van nabijheid en verbinding, die betekenis geven aan het alledaagse.

In heldere, trefzekere taal tracht de dichter te achterhalen wat blijft wanneer zekerheden vervagen. Wat ten slotte rest, is de hardnekkige wil te bewaren wat en wie ons lief is, tegen het verdwijnen in.

Beschrijving

In Toen ik dacht dat het al voorbij was verkent Marc Tritsmans hoe het vertrouwde zich langzaam aan het zicht onttrekt. Het eigen huis, de wankele natuur, de aanwezigheid van anderen: niets blijft onaangeroerd door de tijd en door een wereld die tastbaar verandert. Toch zijn er momenten van nabijheid en verbinding, die betekenis geven aan het alledaagse.

In heldere, trefzekere taal tracht de dichter te achterhalen wat blijft wanneer zekerheden vervagen. Wat ten slotte rest, is de hardnekkige wil te bewaren wat en wie ons lief is, tegen het verdwijnen in.

Details