Korte beschrijving/Annotatie

Poëziebundel over een liefdesrelatie die opbouwt, een hoogtepunt bereikt en vervolgens omslaat in verdwijnen en herinnering. De gedichten verbinden intimiteit met taal en tonen een wisselend emotioneel klimaat van aantrekking, afstand, verstarring en ontdooiing. De openingssituatie van een afscheid en een daaropvolgende verdwijning markeert een beweging van nabijheid naar afwezigheid.

Tekst achterflap

Cric.

Zittend in het open raam staart ze naar hem. Geen kushandje, geen laatste schreeuw. Ze ziet hem niet meer. Hij is herinnering. En de volgende dag is ook zij verdwenen.

Met zijn poëziedebuut brengt Hans Depelchin een ode aan de liefde, die aanzwelt, piekt en weer kantelt. Zijn gedichten trekken, duwen, naderen en vervagen, doen de lezer wankelen en naar adem happen.

Spanriem is een bundel over taal en intimiteit, in een klimaat dat nu eens het vuur aanwakkert en zich dan weer in ijskristallen op de wimpers afzet. Een steeds extremer branden, vriezen, ontdooien.

Crac.

Beschrijving

Cric.

Zittend in het open raam staart ze naar hem. Geen kushandje, geen laatste schreeuw. Ze ziet hem niet meer. Hij is herinnering. En de volgende dag is ook zij verdwenen.

Met zijn poëziedebuut brengt Hans Depelchin een ode aan de liefde, die aanzwelt, piekt en weer kantelt. Zijn gedichten trekken, duwen, naderen en vervagen, doen de lezer wankelen en naar adem happen.

Spanriem is een bundel over taal en intimiteit, in een klimaat dat nu eens het vuur aanwakkert en zich dan weer in ijskristallen op de wimpers afzet. Een steeds extremer branden, vriezen, ontdooien.

Crac.

Details