Korte beschrijving/Annotatie

Bloemlezing rond de poëzie van Herman Gorter, met als rode draad zijn liefde voor vrouwen. De selectie situeert zijn werk binnen terugkerende onderwerpen als verlangen, liefde en natuurbeleving, en noemt ook filosofie en socialisme als bronnen waarin hij antwoorden zocht. Centraal staat zijn streven om één te zijn met wat hij waarnam, terwijl liefde wordt voorgesteld als de meest constante bron van verzachting en verlichting.

Tekst achterflap

Herman Gorter (1864-1927) was een van de meest geliefde en vernieuwende dichters uit de Nederlandse literatuurgeschiedenis. Velen zullen zich bijvoorbeeld 'Een nieuwe lente en een nieuw geluid' herinneren, de beginregels van zijn grote epos Mei. Gorter schreef veel over verlangen en liefde, en over de natuur. Hij wou het allerliefst één zijn met wat hij waarnam. Zijn inspiratie vond hij in de natuur, een tijdlang ook in de filosofie, en in de tweede helft van zijn leven leken de antwoorden die hij zocht in het socialisme te liggen. Maar de meest constante verzachting en verlichting vond Gorter bij de vrouwen van wie hij hield. Zijn liefde voor hen is door deze bloemlezing als vanzelf de rode draad geworden.

Beschrijving

Herman Gorter (1864-1927) was een van de meest geliefde en vernieuwende dichters uit de Nederlandse literatuurgeschiedenis. Velen zullen zich bijvoorbeeld 'Een nieuwe lente en een nieuw geluid' herinneren, de beginregels van zijn grote epos Mei. Gorter schreef veel over verlangen en liefde, en over de natuur. Hij wou het allerliefst één zijn met wat hij waarnam. Zijn inspiratie vond hij in de natuur, een tijdlang ook in de filosofie, en in de tweede helft van zijn leven leken de antwoorden die hij zocht in het socialisme te liggen. Maar de meest constante verzachting en verlichting vond Gorter bij de vrouwen van wie hij hield. Zijn liefde voor hen is door deze bloemlezing als vanzelf de rode draad geworden.

Details