Korte beschrijving/Annotatie

Poëziebundel waarin de term sterkteleer wordt gebruikt als metafoor voor de zwaarbelaste mens. De gedichten richten zich op existentiële vragen en op wat iemand staande houdt zonder religieuze grond. Kracht wordt gezocht in schone kunsten, filosofie en wetenschap. De tekst suggereert kwetsbaarheid, draagkracht en confrontatie met lichamelijke of mentale nood, onder meer via een verwijzing naar een ziekenhuis. Centraal staat de vraag hoe een mens standhoudt wanneer het bestaan zelf op het spel staat.

Tekst achterflap

Sterkteleer, of toegepaste mechanica, onderzoekt de voorwaarden waaraan constructies moeten voldoen om niet te bezwijken. Maar in dit geval is Sterkteleer een literair werk over het construct mens, de door de loop van het leven zwaarbelaste mens, zonder religieuze schil of bodem, kracht ontlenend aan de schone kunsten, filosofie en wetenschap. De gedichten in Sterkteleer zijn in essentie existentieel. Het leven zelf staat erin op het spel: ‘Je gaat / niet zinken, je wordt gedragen. Ogen open: // ze vliegen af en aan, het flinke ziekenhuis in / en uit, de grootste zwerm goede zielen van de stad.’

Beschrijving

Sterkteleer, of toegepaste mechanica, onderzoekt de voorwaarden waaraan constructies moeten voldoen om niet te bezwijken. Maar in dit geval is Sterkteleer een literair werk over het construct mens, de door de loop van het leven zwaarbelaste mens, zonder religieuze schil of bodem, kracht ontlenend aan de schone kunsten, filosofie en wetenschap. De gedichten in Sterkteleer zijn in essentie existentieel. Het leven zelf staat erin op het spel: ‘Je gaat / niet zinken, je wordt gedragen. Ogen open: // ze vliegen af en aan, het flinke ziekenhuis in / en uit, de grootste zwerm goede zielen van de stad.’

Details