Korte beschrijving/Annotatie

Poëzie waarin het mycelium, een ondergronds netwerk van schimmeldraden dat bomen, planten en dieren verbindt, signalen opvangt van de mensensoort boven de aarde. Dit verantwoordelijke systeem volgt de mensen en draagt ertoe bij dat twee schepsels, de Ander en de Een, tot inzicht komen en zich met hun lot en met elkaar verzoenen. De tekst verbindt een niet-menselijk perspectief met reflectie op menselijke verhoudingen en lotsaanvaarding.

Tekst achterflap

Nieuw werk van de winnaar van de Grote Poëzieprijs en de C. Buddingh'-prijs

Het mycelium, een netwerk van schimmeldraden dat zich eindeloos vertakt onder de aarde, bomen, planten en dieren met elkaar verbindt, vangt signalen op van de ploeterende mensensoort in de wereld ‘boven zijn aardhemel’. Als verantwoordelijk systeem gaat het de mensen volgen, en draagt er uiteindelijk toe bij dat tenminste twee schepsels, de Ander en de Een, tot inzicht komen en zich verzoenen met hun lot en elkaar.

'Wie zich in de verzen van Lagemaat verdiept, steekt het hoofd onder het oppervlak, waar ondanks de soms grimmige onderwerpen een exuberant taalgenot floreert.' de Volkskrant

Beschrijving

Nieuw werk van de winnaar van de Grote Poëzieprijs en de C. Buddingh'-prijs

Het mycelium, een netwerk van schimmeldraden dat zich eindeloos vertakt onder de aarde, bomen, planten en dieren met elkaar verbindt, vangt signalen op van de ploeterende mensensoort in de wereld ‘boven zijn aardhemel’. Als verantwoordelijk systeem gaat het de mensen volgen, en draagt er uiteindelijk toe bij dat tenminste twee schepsels, de Ander en de Een, tot inzicht komen en zich verzoenen met hun lot en elkaar.

'Wie zich in de verzen van Lagemaat verdiept, steekt het hoofd onder het oppervlak, waar ondanks de soms grimmige onderwerpen een exuberant taalgenot floreert.' de Volkskrant

Details