Korte beschrijving/Annotatie

Poëziebundel met als kern een lang gedicht waarin een socialistische grootvader tot zijn kleinzoon spreekt. De teksten verbinden overtuigingen en ideeën met de kwetsbaarheid van het lichaam. Centraal staat de poging te ontkomen aan verlies, terwijl dat verlies onvermijdelijk en voortdurend aanwezig blijft. Ook liefde biedt geen uitweg, al blijft het verlangen bestaan om via intimiteit aan lichamelijke eenzaamheid te ontsnappen. De toon is intiem, warm, melancholisch en mild ironisch.

Tekst achterflap

‘Ontkomen. Wees daaraan trouw,’ zo zegt de grootvader in het lange gedicht ‘De val’ tegen zijn kleinzoon. Het gedicht verhaalt over het leven van de socialistische grootvader, maar vooral over hoe overtuigingen en ideeën altijd verbonden zijn met het kwetsbare lichaam waarin ze opkomen. ‘Om honing gaat het niet./ Het gaat om overleven.’

In Om honing gaat het niet wordt uit alle macht gepoogd om te ontkomen aan het verlies, dat desalniettemin onvermijdelijk en alomtegenwoordig is. Zelfs de liefde biedt hier geen soelaas, al tast dat het verlangen om juist daarin aan de eenzaamheid van het lichaam te ontsnappen geenszins aan.

Deze derde bundel van Marc Reugebrink verschijnt ruim dertig jaar na zijn vorige. De toon is in al die jaren dezelfde gebleven, intiem en warm, licht zangerig in de melancholie en met een zweem van milde ironie.

Beschrijving

‘Ontkomen. Wees daaraan trouw,’ zo zegt de grootvader in het lange gedicht ‘De val’ tegen zijn kleinzoon. Het gedicht verhaalt over het leven van de socialistische grootvader, maar vooral over hoe overtuigingen en ideeën altijd verbonden zijn met het kwetsbare lichaam waarin ze opkomen. ‘Om honing gaat het niet./ Het gaat om overleven.’

In Om honing gaat het niet wordt uit alle macht gepoogd om te ontkomen aan het verlies, dat desalniettemin onvermijdelijk en alomtegenwoordig is. Zelfs de liefde biedt hier geen soelaas, al tast dat het verlangen om juist daarin aan de eenzaamheid van het lichaam te ontsnappen geenszins aan.

Deze derde bundel van Marc Reugebrink verschijnt ruim dertig jaar na zijn vorige. De toon is in al die jaren dezelfde gebleven, intiem en warm, licht zangerig in de melancholie en met een zweem van milde ironie.

Details