De symbiose van woord en beeld in de concrete / visuele poëzie is een ultieme poging om een universeel uitdrukkingsmiddel te vinden dat de taal overstijgt en tevens om een woord te laten samenvallen met een ding. Zichtbare stem sluit hier op een directe manier bij aan: de stem, als drager van het woord, wordt zichtbaar gemaakt, m.a.w. in haar concrete gedaante getoond aan de lezer/toeschouwer. In zijn ontwerpen verkent Ramon de grenzen van deze visualiseerbaarheid, benadert hij de bouwstenen van het woord – de letters van ons alfabet – in hun eigen waarde als zelfstandig beeldend element. De directe verwijzing(en) naar een tastbare werkelijkheid is (zijn) summier gehouden en als ze erin voorkomen, vertonen ze een vorm van engagement tegenover de samenleving of een ironisch-speelse kijk op het eigen ik en de ultieme Werdegang van de mens in het algemeen.

Renaat Ramon (Brugge, 1936) dichter, essayist en beeldend kunstenaar. Medewerker aan Big Ode, I / Z, Poëziekrant. Publiceerde o.m. de gedichtenbundels Rebuten (2004) en Geheim besogne (2006) en visuele poëzie Ongehoorde gedichten (1997) en Color-field poetry (1999). Werkt thans aan Vorm en Visie. Geschiedenis van de concrete en visuele poëzie in Nederland en Vlaanderen. Voor de eerste editie van Watou 2009. Tussen taal en beeld. Verzamelde verhalen #01 werd Renaat Ramon voor de eerste keer als dichter geselecteerd. In een aparte kamer werden vijf visuele gedichten tentoongesteld samen met een internationaal overzicht van de visuele poëzie op video (samenstelling Renaat Ramon en Lieve Terrie).

130 pag.

Publicatiejaar: 2009.