Het filosofisch tractaat van David Lewis: On the Plurality of Worlds (1986) is voor Jacques Roubaud het kader waarbinnen hij zijn beschouwingen over de dood uitwerkt. In het vervolg van de bundel: Quelque chose noir, geschreven naar aanleiding van de dood van zijn vrouw Alix Cléo, verandert de toon van de strikt individuele ervaring en verwerking in een meer abstracte benadering van de dood. Waar de bundel Iets donkers de directe neerslag is van een rouwproces, waarin zowel stof als behandeling zich aan de greep van de dichter lijken te onttrekken – Roubaud ervoer voor het eerst in deze omstandigheden een formele onvrede ten opzichte van de poëzie – is hij in de daarop volgende bundel meer in staat het fenomeen van de dood in een beschouwelijk kader te plaatsen. De theorie van Lewis is daarvoor een uitnodigend en dankbaar klankbord. In De veelheid der werelden van Lewis gaat Roubaud op zoek naar een antwoord op ‘een van de laatste vragen waarmee de mens wordt geconfronteerd, met name de vraag of er een wereld bestaat, moet bestaan, kan bestaan, waar de dood geen val in zinloosheid betekent’

Vertaling door Jan H. Mysjkin

45 pag.

Publicatiejaar: 2009